Farsi Abstracts

Editorial

10.22034/ijpp.2020.672578

Keywords


 
نقش آزولا در بهبود بهره وری ازت در کشت برنج
اتی سافریانی 1و3* ،مری هاسمدا 2 موناندری 2 ، فیرداوس سلیمان 2 ، هولیدی 3 ، کارتیکا کارتیکا 1
1 دانشکده تحصیلات تکمیلی ، دانشگاه Sriwijaya  ، پالمبنگ 30139، اندونزی
2  دانشکده کشاورزی ، دانشگاه Sriwijaya  ، ایندرالایا 30662 ، اندونزی
3 دانشکده کشاورزی،  دانشگاه Musi Rawas ، اندونزی
* عهده دارمکاتبات ettysafriyani@fpunmura.ac.id
 
چکیده فارسی
 نیتروژن برای هر دو مرحله رویشی و تولیدی رشد گیاه ضروری است. راندمان نیتروژن مربوط به رشد گیاه ، هزینه تولید و باقیمانده کود است. آزولا توانایی افزایش تثبیت نیتروژن از جو را دارد. بنابراین ، کشت آزولا در مزرعه برنج یکی از راهبردهای بهبود راندمان کود نیتروژن و افزایش رشد رویشی و زایشی گیاه است. هدف از این مطالعه بررسی نقش آزولا در بهبود بهره وری ازت بود. این مطالعه از ژانویه تا آوریل سال 2018 در مزرعه برنج آبیاری Lubuklinggau Selatan II ، Lubuklinggau انجام شد. این مطالعه در قالب طرح بلوکهای تصادفی با 4 تکرار انجام شد. تیمارها ترکیبی از آزولا و اوره بودند که در مراحل رویشی و زایشی استفاده شدند: 115 کیلوگرم نیتروژن در هکتار بدون آزولا (K1) ، 115 کیلوگرم نیتروژن در هکتار + 1000 کیلوگرم در هکتار  آزولا (K2) ، 86 کیلوگرم نیتروژن در هکتار + 1000 کیلوگرم در هکتار  آزولا (K3) ، 58 کیلوگرم نیتروژن در هکتار  + 1000 کیلوگرم در هکتار آزولا (K4) ، 29 کیلوگرم نیتروژن در هکتار + 1000 کیلوگرم در هکتارAzolla (K5) ، و صفر Nکیلوگرم   ازت + 1000کیلوگرم در هکتار آزولا  K6)  ) ) .کاربرد 86 کیلوگرم نیتروژن در هکتار و 1000 کیلوگرم در هکتار آزولاK3)    )باعث افزایش 15.54٪  رشد برنج ، 25.49٪ عملکرد و بهبود راندمان زراعی مصرف ازت  AE) ) راندمان کشاورزی و فیزیولوژیک  APE)  ) راندمان بهره گیری   UE) ) و   نسبت بهره وری ازت   NER)  )گردید.
کلمات کلیدی:  آزولا  ، نیتروژن ،  رشد برنج ، تولید گیاهی
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
خصوصیات مورفو- فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی زنیان Carum copticum (L)  : اثرات اسید سالیسیلیک

شهناز فتحی1، شراره نجفیان*2          
1استادیار دانشگاه ارومیه - مرکز آموزش عالی شهید باکری میاندوآب – گروه گیاهان دارویی و معطر
2دانشیار دانشگاه پیام نور –تهران- گروه کشاورزی
* عهده دارمکاتبات : sh.najafian@pnu.ac.ir
 
چکیده فارسی

اسید سالیسیلیک (SA) یک ترکیب فنولی است که محلول پاشی برگی آن نشان دهنده اثرات تنظیم کنندگی روی گیاهان است. بنابراین، در این تحقیق گیاه زنیان (Carum copticum L.) تحت تیمار0 ، 5/0 و 1 میلی مولار SA قرار گرفت. محتوای پرولین، فنل کل، کلروفیل، کاروتنوئید، قند محلول، و عناصرN ، Pو K  مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که کاربرد SA صفات کمی و کیفی زنیان را تحت تأثیر قرار داد. تیمار 5/0 و 1 میلی مولار اسید سالیسیلیک  نسبت به شاهد ارتفاع گیاه، تعداد چتر در بوته، قطر ساقه، تعداد شاخه، تعداد دانه در چتر، عملکرد دانه، وزن هزار دانه، درصد و عملکرد اسانس را افزایش داد. با افزایش غلظت SA فنل کل، کلروفیل، کاروتنوئیدها و قند محلول به میزان قابل توجهی افزایش یافت. همچنین نتایج نشان داد کاربرد  SAنسبت به شاهد به طور معنی داری میزان عناصرN ، Pو K را در زنیان بهبود داد. به طور خلاصه ، محلول پاشی برگی  SAتغییرات قابل ملاحظه ای در صفات مورفو-فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاه زنیان ایجاد کرد.
 
 
 
 
کلمات کلیدی:  زنیان، اسانس، محلول پاشی برگی و اسید سالیسیلیک.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
تکثیر درون­شیشه­ای ارکید فالانوپسیس
 
مژده آسا و بهزاد کاویانی*
گروه علوم باغبانی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
 
* عهده دارمکاتبات : b.kaviani@yahoo.com, kaviani@iaurasht.ac.ir
 
چکیده فارسی
 
یک دستورالعمل برای پرآوری درون­شیشه­ای با فراوانی بالای یک ارکید زینتی، فالانوپسیس، با استفاده از تنظیم­کننده­های رشد گیاهی توسعه یافت. اجسام شبه-پروتوکورم به عنوان ریزنمونه­ها روی محیط موراشیگ و اسکوگ غنی­شده با غلظت­های مختلف کینتین و ایندول-3-بوتیریک اسید، به تنهایی یا در ترکیب با یکدیگر، کشت شدند. یک ترکیب از یک میلی­گرم بر لیتر کینتین همراه با یک میلی­گرم بر لیتر ایندول-3-بوتیریک اسید برای باززایی اغلب ویژگی­های اندازه­گیری­شده به ویژه بیشترین باززایی اجسام شبه­پروتوکورم (40/30 در هر گیاهچه)، تعداد برگ (93/5 در هر گیاهچه) و تعداد ریشه (36/8 در هر گیاهچه) از ریزنمونه­های اجسام شبه­پروتوکورم مناسب تشخیص داده شد. بیشترین تعداد گیاهچه (66/11 و 33/10در هر گیاهچه) به ترتیب روی محیط موراشیگ و اسکوگ همراه با یک میلی­گرم بر لیتر کینتین و نیم میلی­گرم بر لیتر ایندول-3-بوتیریک اسید، همچنین یک میلی­گرم بر لیتر کینتین همراه با یک میلی­گرم بر لیتر ایندول-3-بوتیریک اسید شمارش شد. گیاهچه­ها برای سازگاری در گلدان­های پرشده با کوکوچیپس و خزه­ی اسفاگنوم (70:30) کشت شدند و به گلخانه منتقل گردیدند. طی انتقال به شرایط برون­شیشه­ای، نود درصد از گیاهچه­ها بقا داشتند.
 
کلمات کلیدی: ریزازدیادی، گیاهان زینتی، تنظیم­کننده­های رشد گیاهی، اجسام شبه-پروتوکورم، کشت بافت
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
بررسی تاثیر سلنیوم بر رشد، ظرفیت آنتی اکسیدانی و متابولیتهای ثانویه در گیاه بادرنجبویه
سارا توکلی 1، شکوفه انتشاری2* ، مریم یوسفی فرد1
1.گروه مهندسی کشاورزی و تکنولوژی ، دانشگاه پیام نور ، تهران ، ایران
2. گروه زیست شناسی ، دانشگاه پیام نور ، تهران ، ایران
 
 
* عهده دارمکاتبات : shenteshari@gmail.com
 
چکیده فارسی
 
بادرنجبویه (Melissa officinalis L.,) گیاه دارویی از تیره نعناعیان  (Laminaceace)‌‌‌می‌باشد که به دلیل دارا بودن ترکیب‌های معطر خاص و متابولیت‌های ثانویه موجود در اسانس در صنایع داروئی، بهداشتی و غذایی کاربرد فراوانی دارد. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر غلظت‌های مختلف سلنیوم بر ویژگیهای متابولیت‌های ثانویه و خواص آنتی‌اکسیدانی گیاه بادرنجبویه می‌باشد.بدین منظور آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی در چهار تکرار طراحی و اجرا شد. گیاهان در شرایط کشت هیدروپونیک تحت تیمار سلنیوم(0، 0.2 و 5 میکرومولار) قرار گرفتند. نتایج حاصل از آزمایش نشان داد که استفاده از سلنیوم نسبت به شاهد تاثیر مثبت و معنی‌داری بر روی میزان وزن تر ساقه و ریشه و وزن خشک ریشه، میزان اسید‌آسکوربیک، محتوای پروتئین، میزان فعالیت آنزیم‌های کاتالاز و آسکوربات‌پراکسیداز، میزان پراکسید‌هیدروژن، کاریوفیلین و کاریوفیلین‌اکسید داشت.. (P≤0.05) نتایج بررسی بر روی اجزای اسانس بادرنجبویه نشان داد که کاربرد کاربرد غلظت 5 میکرومولار سلنیوم موجب افزایش محتوای زد‌سیترال، سیترال و ژرانیل استات اسانس بادرنجبویه گردید در حالیکه محتوای کاریوفیلین و کاریوفیلین‌اکساید در نتیجه کاربرد غلظت 0.2 میکرومولار سلنیوم افزایش یافتند. در مجموع نتایج این تحقیق نشان داد که استفاده از غلظتهای کم سلنیوم میتواند نقش موثری در افزایش تولید برخی از متابولیت‌های ثانویه و شاخصهای رشدی در گیاه بادرنجبویه داشته باشد.
 
کلمات کلیدی: اسانس، بادرنجبویه، سلنیوم       
 
 
 
 
 
 
 
کاهش تنش کادمیوم در Cucumis sativus  غنی شده با ملاتونین از طریق تنظیم سیستم دفاع آنتی اکسیدانی
انیس علی شاه * 1 ، شاکیل  احمد1و نسیم احمد یاسین 2
1 گروه گیاه شناسی ، دانشگاه پنجاب ، لاهور ، پاکستان
2 باغ سرپرستی ارشد، دانشگاه پنجاب ، لاهور ، پاکستان
 
* عهده دارمکاتبات: anisalibot@gmail.com
 
چکیده فارسی
مطالعات فعلی پتانسیل کاهش استرس فلز ملاتونین را در نهالهای Cucumis sativus در شرایط آلوده به کادمیوم نشان می دهد. ملاتونین یک مولکول ایندولامین است که قادر به تقویت استرسهای محیطی و تنظیم رشد گیاهان است. بذور C. sativus در سطوح مختلف ملاتونین غوطه ور شدند و به مدت 15 روز تحت استرس کادمیوم رشد کردند. تنش کادمیوم باعث کاهش جوانه زنی ، رشد ، تولید زیست توده ، ظرفیت تبادل گاز ، هدایت روزنه و میزان کلروفیل در گیاهان C. sativusشد. افزایش سطح مالون دی آلدهید  و پراکسید هیدروژن باعث تنش اکسیداتیو در گیاهان C. sativus تحت تنش کادمیوم شد. برنامه ملاتونین جوانه زنی ، شاخه و تولید زیست توده گیاهی را به طرز چشمگیری اصلاح کرد. پیش تیمار ملاتونین طول گیاه  ، طول ریشه و بیان ژنهای مرتبط با استرس (CsHA2 ، CsHA3 ، CsHA4 ، CsHA8 و CsHA9  ) به همراه تقویت در فعالیت سوپراکسید دیسموتاز ، نیترات ردوکتاز  و آسکوربات پراکسیداز  را سبب شد و به  تنظیم  استرس کادمیوم در دانه رستهای  C. sativus – کمک کرد. فعالیت بهبود یافته آنتی اکسیدان ها به کاهش سطح H2O2 و MDA در گیاهان تحت استرس نسبت داده شد. علاوه بر این ، افزایش کونژوگه فعالیت فتوسنتزی ، محتوای اسید استیک ایندول و محتوای گلوتاتیون در گیاهان تحت درمان با ملاتونین به روش پاسخگو به غلظت مشاهده شد. مطالعه حاضر با تنظیم فعالیت های متابولیک و رشد C. sativus تحت تنش کادمیوم ، باعث کاهش پتانسیل منفی فلزات می شود.
کلمات کلیدی آنتی اکسیدان، کادمیوم، خیار، H2O2، MDA، ملاتونین
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
بهبود خصوصیات رشد، ظرفیت آنتی­اکسیدانی، و اسانس گیاه علف لیمو (Cymbopogon citratus) با محرک­های رشد گیاهی تحت تاثیر تنش خشکی
میترا میرزایی1، علیرضا لادن مقدم2، لیلا حکیمی3 و الهام دانایی2
1. گروه باغبانی ، دانشگاه ازاد اسلامی واحد علی آباد کتول ، علی آباد کتول ، ایران
2. گروه باغبانی ، دانشگاه ازاد اسلامی واحد گرمسار ، گرمسار ، ایران
3. گروه باغبانی ، دانشگاه ازاد اسلامی واحد ساوه ، ساوه ، ایران
* عهده دارمکاتبات : alirezaladan1398@gmail.com
 
چکیده فارسی
 
خشکی مهمترین تنش غیرزیستی به ویژه در مناطق خشک و نیمه‌خشک است که رشد گیاه را محدود میکند. اثرات تنش خشکی توسط میکروارگانیسمهای خاکی میتواند تعدیل شود. بنابراین تحقیق حاضر به منظور افزایش تحمل به خشکی گیاه علف لیمو با استفاده از باکتریهای محرک رشد انجام خواهد شد. تیمارهای آزمایشی با تنش خشکی در چهار سطح (100، 75، 50 و 25 درصد ظرفیت زراعی خاک) و باکتریهای محرک رشد در سه سطح (عدم تلقیح، تلقیح با باکتری سودوموناس و تلقیح با ازتوباکتر) اعمال شد. تنش خشکی به طور معنی داری سبب کاهش محتوای کلروفیل گباه شد. در شرایط تنش شدید، کاهش 36 درصدی کلروفیل a+b در مقایسه با شاهد مشاهده شد.افزایش تنش و کاربرد محرکهای رشد گیاهی سبب افزایش تجمع پرولین در اندام هوایی گیاه شد. تنش شدید (25 درصد ظرفیت زراعی) به ترتیب سبب افزایش 77 درصدی و 71 درصدی فعالیت آنزیمهای کاتالاز و سوپر اکسید دیسموتاز نسبت به شرایط عدم تنش شد. بیشترین فنول کل در تیمار اثرمتقابل 50 درصد ظرفیت زراعی و کاربرد محرکهای رشد گیاهی مشاهده شد. افزایش 42 درصدی فلاونوئید کل در تیمار 50 درصد ظرفیت زراعی نسبت به 100 درصد ظرفیت زراعی مشاهده شد. سودوموناس و ازتوباکتر به ترتیب سبب افزایش 6 درصدی و 18 درصدی فلاونوئید کل در مقایسه با شاهد شد. درصد و عملکرد اسانس در تیمار 75 درصد ظرفیت زراعی افزایش و در 50 و 25 درصد ظرفیت زراعی کاهش یافت. درصد اسانس در تیمار 75 درصد ظرفیت زراعی و کاربرد محرک زیستی بیشتر از سایر تیمارها بود. در 75 درصد ظرفیت زراعی، افزایش 14درصدی عملکرد اسانس برای ازتوباکتر و همچنین سودوموناس گزارش شد. در نتیجه، میتوان بیان کرد که باکتریهای محرک رشد سبب بهبود رشد گیاه و افزایش خصوصیات اسانس گیاه علف لیمو با افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی گیاه میشود.
 
کلمات کلیدی: ظرفیت آنتی اکسیدانی، ازتوباکتر، اسانس، علف لیمو، سودوموناس
 
 
 
 
پرایمینگ هورمونی برای غلبه بر تنش خشکی و آسیب های پیری در بذور بادام زمینی
(Arachis hypogaea L.)
 
حسین رضا روحی و علی سپهری
گروه زراعت واصلاح نبات ،  دانشکده کشاورزی ، دانشگاه ابوعلی سینا ، همدان
* عهده دارمکاتبات : hosseinroohi@alumni.ut.ac.ir:
 
 
چکیده فارسی
 
پرایمینگ دانه ها  با محلول آبی اسید جبربرلیک (GA3) ( 0، 50 ، 100 و 150 ppm به مدت 18 ساعت) و پیری سریع (96 ساعت) قبل از تنش خشکی انجام شد (0.4 -، 0.6- و  0.8- مگاپاسکال) ، سپس ارزیابی  شد. صفات مورد بررسی شامل درصد جوانه زنی ، میانگین جوانه زنی ، سرعت جوانه زنی ، شاخص زیستایی ، طول پلومول ، طول ریشه ، طول گیاهچه ، محتوای مالون دی آلدئید ، فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی (CAT ، SOD و APX  ) ، قندهای محلول و محتوای پروتئین بودند. در مقایسه با گروه کنترل ، پرایمینگ هورمونی اثرات منفی پیری و تنش خشکی را به طور معنی داری کاهش داد. وقتی دانه ها  بازیابی شدند ، پرایمینگ هورمونی مؤثرتر بود. نتایج به دست آمده نشان داد که پرایمینگ  بذر با GA3 پس از پیری تسریع شده تأثیر قابل توجهی در کلیه پارامترهای بذور بازیابی شده دارد. از این رو ، پرایمینگ با 100 اسید جیبرلیک با غلظت  ppm 100 پیشنهاد می شود.
 
کلمات کلیدی : پیری تسریع شده، جوانه زنی، اسید جیبرلیک ، پرایمینگ دانه  ، بادام زمینی
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
مطالعه مقایسه ای فعالیت بیوشیمی گیاه  Rubus loganobaccus L.
 
سعیده اکباتان همدانی1، حسین لاری یزدی2* ، محمد حسن عصاره 3، سارا سعادتمند1
1.گروه زیست شناسی ، واحد علوم و تحقیقات ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران
2. گروه زیست شناسی ، واحد بروجرد ، دانشگاه آزاد اسلامی ، بروجرد ، ایران
3.سازمان چنگل ها و مراتع ، تهران ، ایران
 
 
* عهده دارمکاتبات : lariyazdi_hossein.iau@yahoo.com
 
 
چکیده فارسی
تمشک متشکل از انواع  ترکیبات مختلفی است که در رزیم غذایی روزانه با فعالیت های زیست شناختی بسیار برجسته ای مطرح هستند. در این مطالعه بررسی مقایسه ای در مورد پتانسیل های شیمیایی مختلف عصاره متانولی از قطعات برگ گیاه Rubus loganobaccus L. کشت شده در گلخانه و مزارع باز انجام شده است . فعالیت بیوشیمیایی عصاره های به دست آمده از برگهای کشت شده مزرعه بالاتر از گیاهان کشت گلخانه ای بود. در روش آنتی اکسیدانی 2،2-دی فنیل-1-picrylhydrazyl ( DPPH ) ، برگهای کشت شده مزرعه جاروگری رادیکالی  با IC50 در غلظت  حداقل 75/0± 8 0/1 میکروگرم بر میلی لیتر انجام دادند  در حالی که EC50، گیاهان مزرعه ای  در مقابل  گیاهان گلخانه ای   بیشتر بود بالاتر (70/0 ± 82/2 و 75/0 ± 41/2 میکروگرم بر میلی لیتر به ترتیب در گیاهان مزرعه ای و گلخانه ای ). فعالیت ضد باکتریایی و ضد قارچی قابل توجهی در گیاهان ف مزرعه ای  و گیاهان گلخانه ای در حداقل غلظت مهار کننده (MIC  )و حداقل غلظت باکتری ( MBC) با یک الگوی مشابه آزمایش شد ، که در آن کمترین MIC و MBC در گیاهان مزارع باز و گلخانه ای  به ترتیب 5 میلی گرم در میلی لیتر و 20 میلی گرم در میلی لیتر در برابر باسیلوس سرئوس و Pseudomonas aeruginosa  می باشد. آزمایش نشان داد که قسمتهای برگ Rubus loganobaccus در گلخانه و مزارع دارای تعدادی از خواص بیولوژیکی از جمله پتانسیلهای آنتی اکسیدانی و ضد میکروبی با برتری منبع بعدی هستند که نشان دهنده اهمیت استفاده از محصولات طبیعی برای بهبود سلامت انسان است .
 
کلمات کلیدی:  متابولیت های ثانویه ، DPPH  ، مواد فیتوشیمیایی ، فعالیت بیوشیمیایی ، جنس Rubus